Sunday, December 10, 2006

sıradanlığımı kabul edelim.
hiçbirimiz gibi; özel değilim.
büyük başlıklarla yazdığım sıfatlarım, meziyetlerim; hepsi üzerime asılı, şiddetle bir sarsılsam hepsi dökülür.
herkesin ki gibi...

küçümseme, büyük görme, aşağılama, yüceltme, kibir...

sahip olduğumuz sıradan eşitliğimizde tek farkımız hayal güçlerimiz.
hangimiz suda, hangimiz bulutlarda, hangimiz uzayda yaşıyoruz; sabah uyandığımızda hangimiz boş tabaklarla ziyafet çekiyoruz; hangimiz gün içinde balıklarla toplantılar yapıyor, canavarlarla savaşıyoruz...

ne acı.
hayal etmek için ,hayal edebilme özgürlüğüne sahip olmam, belli bir konfora sahip olmam gerekiyormuş gibi hissediyorum. hayatın dayattıklarına o kadar tutsağım ki; özgürleşmeyi istesem, yöntemleri bilsem bile yapamıyorum.
sıradanlığımız bu diğer ortak paydayla perçinleniyor.

jeng

"ölmek bir korkunç büyük macera olurdu"
P.P.

( ve tüm yazı bir de 1. çoğul şahısla okunmalı.)

0 Comments:

Post a Comment

<< Home