yol
mekan değiştirmeyi seviyorum; yeni bir yer görmeyi, bir yerden hızlıca geçmeyi, bir süre yeni bir yerde kalmayı seviyorum .ama yaşadığım yerler arasındaki mekan değişimi o kadar kolay olmuyor benim için. yaşadığım yerlere kolay alışıyorum. ayrılma vakti gelince, orda beni tutan şeyler birden yoğunlaşarak aklıma üşüşüyor ve gitmeden bir iki gün önce "gitmeleri bir-iki gün daha ertelesem mi acaba? " diye düşünmeye başlıyorum.
molasız olarak gerçekleşecek izmir istanbul yolculuğumuz normal hava ve yol koşullarında ortalama 8 saat sürecektir.
sonrası ikram, biraz birşeyler okuma ve şansım varsa, kesintisiz uyku.
ben istanbula gidiyorum.
bu cümle üstüne düşünmek insanı eğlendiriyor, kişinin aidiyetini belli ediyor cümle.
ben izmir'den gitmiyorum. istanbul'a gidiyorum.
bir yerden hiç ayrılmadan başka bir yere gitmek. varışın gerçekliği aklın genişliği ile alakalı.
dönüş cümlesi de açık.
izmir'e geliyorum.
ama yine de istanbul'a haksızlık etmemek lazım; hadi istanbul'dan geçtim de, kendimin istanbul parçalarıma haksızlık etmemem lazım.
kendimi herhangi bir yere yabancılaştırarak ordan uzaklaşmak, orda kendimi yaşayıştan geri tutmak huyum değil.
izmir de olsa istanbul da olsa bulaşıyorum yaşadığım yerlere.
ama şu gidip gelmeler olmasa, bırakamadan gittiklerim olmasa daha bir kolay olacak herşey.
posted by cako @ 11:49 AM
1 Comments:
Şu fotoya 2 dakika falan baktım sonra felaket bi kahkaha patlattım. Hadi bakalım.
Post a Comment
<< Home